Założyciel

Jordan

Ojciec Franciszek Jordan SDS

Wczesne życie i studia w Niemczech

Rodzinną miejscowością O. Franciszka Marii od Krzyża Jordana, założyciela salwatorianów, była mała wioska o nazwie Gurtweil, położona w południowo-zachodniej Badenii, kilka kilometrów od miasta okręgowego Waldshut, niedaleko granicy ze Szwajcarią. O. Jordan urodził się 16 czerwca 1848 r. jako drugi syn Wawrzyńca i Notburgi z.d. Peter. Następnego dnia został ochrzczony w kościele parafialnym, otrzymując imię Jana Chrzciciela.

Wychowując się w ubogiej rodzinie, nie był w stanie zrealizować swojego marzenia o zostaniu kapłanem, chociaż już jako dziecko, w dniu Pierwszej Komunii Św., uświadomił sobie swoje powołanie. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako robotnik i malarz-dekorator, podróżując po terenie ówczesnych Niemiec. Zauważył trudną sytuację duchową swojej ojczyzny i innych krajów Europy. Ludzie odwracali się od Boga i porzucali wiarę, a Kościół był bardzo ograniczany przez państwo w realizacji swojej misji (Kulturkampf).

Doświadczenia te umocniły wiarę Jordana, a jego powołanie do kapłaństwa stało się dla niego jeszcze lepiej odczuwalne. Ostatecznie zdecydował się na realizację Bożego wezwania i na rozpoczęcie studiów teologicznych. Najpierw, w 1869 r., rozpoczął prywatne lekcje u swoich przyjaciół – księży w Waldshut, a później uczył się w gimnazjum w Konstancji. Musiał wkładać wiele wysiłku w naukę, ale jednocześnie, pomimo trudności z opanowaniem przedmiotów ścisłych, rozwinął swoje talenty językowe. Podczas egzaminu końcowego przedstawił jedno wypracowanie w ośmiu językach europejskich, a drugie w czterech innych.

Proces beatyfikacyjny
Ojciec Jordan został pochowany w kościele parafialnym w Tafers w Szwajcarii. W 1956 r. dokonano ekshumacji i przeniesienia jego szczątków doczesnych do domu generalnego salwatorianów w Rzymie, gdzie spędził znaczną część życia. Jego proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1942 roku, a w roku 2011 ogłoszono Dekret o heroiczności cnót O. Jordana.

Dotychczas odnotowano wiele przypadków otrzymania łask przez przyczynę O. Jordana. Informacje o łaskach otrzymanych przez jego wstawiennictwo należy kierować na adres:


 
Postulation Office of the Salvatorians
Via della Conciliazione 51
00193 Rome, Italy
tel. +39 06 686 291
Jordan

Wielcy Salwatorianie

Image

Bł. Maria od Apostołów

Pierwsza przełożona generalna Sióstr

Błogosławiona Maria od Apostołów

Pierwsza przełożona generalna Kongragacji Sióstr Boskiego Zbawiciela

Teresa von Wüllenweber urodziła się w zamku Myllendonk w Mönchengladbach, Niemcy 19 lutego 1833 roku. 1848-1850 uczyła się w szkole z internatem Sióstr Benedyktynek w Liège, Belgia. W 1853 i 1857 roku brała udział w misjach parafialnych inspirowanych Jezuitami, a w 1856 w rekolekcjach, było to dla niej głębokim przeżyciem i obudziło powołanie misyjne.
 
Chcąc sprawdzić swoje powołanie w 1857 roku wstąpiła do Sióstr Najświętszego Serca w Bloemendaal, Holandia. Jednakże wystąpiła w marcu 1863, nie chcąc wiązać się z kongregacją, której głównym celem była edukacja. Podjęła dalsze próby, przez krótki okres była u Sióstr od Wieczystej Adoracji oraz Wizytek. W 1875 roku, w obecności swojego kierownika duchowego dra von Essen, złożyła prywatny ślub poświęcając się misjom. W części dawnego klasztoru w Neuwerk, Niemcy troszczyła się o sieroty, dając też starszym kobietom możliwość życia we wspólnocie. Trudno jej było w pełni zrealizować swoje powołanie, kontynuowała zatem poszukiwania wspólnoty misyjnej, do której mogłaby dołączyć.
 
25 kwietnia 1882 roku odpowiedziała na ogłoszenie księdza Bonawentury Lüthena o Apostolskim Towarzystwie Nauczania. Ojciec Franciszek Jordan 4 lipca 1882 roku złożył jej trzy dniową wizytę. Wywarł na niej wielkie wrażenie i 5 września 1882 roku jako pierwsza kobieta dołączyła do pierwszego stopnia Apostolskiego Towarzystwa Nauczania. W 1883 roku Ojciec Jordan ustanowił wspólnotę sióstr w Rzymie, jednocześnie prosząc Matkę Marię jako siostrę Katolickiego Towarzystwa Nauczania o pozostanie w Neuwerk. Z powodu problemów 13 października 1885 siostry w Rzymie odłączyły się od Ojca Jordana (kontynuują swoją działalność do dzisiaj jako Siostry Matki Bożej Bolesnej).
 
W 1888 roku Ojciec Jordan wezwał Matkę Marię do Rzymu. W Tivoli otworzył dom dla sióstr, a 8 grudnia 1888 roku ona i dwie inne siostry otrzymały z rąk Ojca Jordana habity. 25 marca 1889 roku złożyła śluby wieczyste w kongregacji Sióstr Katolickiego Towarzystwa Nauczania, której została przełożoną. W grudniu 1890 roku trzy siostry zostały wysłane do pierwszej misji Towarzystwa w Assam, w Indiach. Do końca 1892 roku w domu w Tivoli było około 50 sióstr i nowicjuszek, skąd były wysyłane do wielu miejsc świata. Z powodu epidemii tyfusu w Tivoli w 1894 roku zmarło siedem sióstr, co skłoniło do przeniesienia sióstr do Rzymu. Matka Maria od Apostołów jednogłośnie została wybrana przełożoną generalną na pierwszej kapitule generalnej Sióstr Boskiego Zbawiciela w 1905 roku. Zmarła 25 grudnia 1907 roku po krótkiej chorobie.W uznaniu jej cnót, zaufania Bożej Opatrzności i zaangażowania dla misji została beatyfikowana 13 października 1968 roku. Jej wspomnienie przypada 5 września.

Ksiądz Pankracy Pfeiffer

Następca Założyciela na funkcji Generała

Image
Ksiądz Pankracy Pfeiffer

Następca Założyciela na funkcji przełożonego generalnego

Marek Pfeiffer urodził się 18 października 1872, w Brunnen, Niemcy, został członkiem Towarzystwa Boskiego Zbawiciela jako Frater Pankracy 21 marca 1889 roku. Po święceniach kapłańskich 30 maja 1896 roku został prywatnym sekretarzem Założyciela w Domu Generalnym. Na pierwszej kapitule generalnej (1902) został wybrany prokuratorem generalnym, funkcję tę pełnił do 1915 roku. W ten sposób nawiązał wiele kontaktów z czołowymi postaciami Kurii Watykańskiej, a także został jednym z konsultorów Jordana. Trzecia Kapituła Generalna w szwajcarskim Fryburgu w 1915 roku wybrała go Przełożonym Generalnym. Z nekrologu Jordana dowiadujemy się jak doszło do tego wyboru: "Ze względu na te okoliczności (skrupulatność Jordana) niektóre kwestie zarządzania stały się trudne, co pogarszało się w miarę upływu czasu. Czcigodny Ojciec (Jordan) zdawał sobie z tego sprawę i na początku kapituły generalnej jesienią 1915 roku, postanowił odmówić ponownego wyboru na przełożonego generalnego... dla osoby tak zaangażowanej w Zgromadzeniu zmiana zarządu była głębokim przeżyciem... powiedział mi: nie mógłbym tego znieść, gdyby nie tak dobre stosunki z Tobą."
 
Ksiądz Pankracy prowadził Towarzystwo przez trzydzieści lat. Założyciel zawsze był dla niego wzorem. Osobiste cnoty i świętość Jordana uznawał za podstawę działania jako przełożonego. Nawiązując do sceny pożegnania Eliasza i Elizeusza, pisał po śmierci Jordana: "Proszę niech twój duch będzie we mnie podwójnie."
 
Jako przełożony generalny Pfeiffer za swój święty obowiązek uważał zachęcanie członków do dążenia do doskonałości, według Konstytucji. Najskuteczniejszą dla niego była pisemna i ustna wymiany myśli. W tym czasie ta forma kontaktu miała wielki wpływ na członków Towarzystwa. Jego odpowiedzi i ilustracje do pytań dotyczących życia zakonnego są jak książka, przedstawiająca ideologię cenną i wtedy, i dziś. Tę wymianę myśli uważał za o wiele bardziej istotną dla młodej, rozwijającej się wspólnoty zakonnej niż dla starszego zakonu, którego duch i praktyki są ustalone, i potwierdzone przez wieki tradycji. Wraz z księdzem Bonawenturą Lüthenem brak tradycji uważał za wyzwanie dla młodego zgromadzenia zakonnego.
 
Pomimo kryzysu finansowego w 1930 roku, który okrył cieniem okres jego kadencji, jego zdolności, pracowitość, poczucie realizmu, i zdecydowanie ukazują Pfeiffera wielkim, i niekwestionowanym autorytetem. Jest to zwłaszcza widoczne w braku spowodowanym jego śmiercią w wypadku 12 maja 1945 roku. Jego wpływ na rozwój młodego zgromadzenia przez tak wiele lat jest niezaprzeczalny. Dzielił się swoją formacją otrzymaną od Jordana i Lüthena, wzbogaconą duchowym i teologicznym rozwojem w Rzymie.
 
W czasie okupacji hitlerowskiej w Rzymie w 1943 i 1944, Pfeiffer działał jako pośrednik między papieżem Piusem XII a władzami niemieckimi. Udało mu się doprowadzić do uwolnienia i ocalenia wielu ludzi. Odwiedzając codziennie więzienia Regina Coeli i przy Via Tasso, wracał z uwolnionymi więźniami, także spośród skazanych na śmierć. Starał się pomagać wszystkim, niezależnie od ich wyznania czy poglądów politycznych. Jego postawa przyniosła mu tytuł Anioła Rzymu. Miał także istotny wkład w uratowanie niektórych włoskich miast przed zbombardowaniem.
Image

Ksiądz Bonawentura Lüthen

Pierwszy współpracownik Założyciela
Ksiądz Bonawentura Lüthen

Pierwszy współpracownik Założyciela

Bernhard Lüthen urodził się w Paderborn, Niemcy 5 maja 1846 roku. Jego brat Charles został księdzem, co zainspirowało go do tego samego. Przyjął święcenia jako ksiądz diecezjalny 15 marca 1872 roku. Wkrótce założył pierwsze Stowarzyszenie Matek Katolickich w diecezji Paderborn. Dla wsparcia tego nowego dzieła rozpoczął wydawanie czasopismo Monika. Jego talent literacki został szybko zauważony i poproszono go o objęcie stanowiska redaktora Ambrosiusa, czasopisma dla księży związanych z edukacją i kierowaniem grup świeckich.
 
Wiosną 1881 roku spotkał się z Ojcem Franciszkiem Jordanem i zafascynował się jego ideą założenia nowego zgromadzenia zakonnego, które łączyłoby grupy księży i świeckich w szerzeniu, i obronie wiary katolickiej. Napisał broszurę o pracy Jordana i został redaktorem Der Missionar, jednego z czasopism nowego zgromadzenia. W domu Św. Brigidy w Rzymie w dniu 8 grudnia 1881, złożył prywatne śluby jako członek pierwszego stopnia Apostolskiego Towarzystwa Nauczania, później Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. W 1883 roku z rąk Ojca Jordana otrzymał habit i przyjął imię zakonne Bonawentura.
 
Ksiądz Bonawentura był pierwszym i najważniejszym wśród pierwszych współpracowników Ojca Jordana. Jako pisarz i redaktor był właściwą osobą do promowania programu nowego zgromadzenia jak i samego zgromadzenia. Początkowo wiele podróżował po krajach niemieckojęzycznych poszukując świeckich współpracowników, dobrodziejów i abonentów czasopism wydawanych przez Zgromadzenie.
 
Z czasem stało się jasne, że najważniejszym zadaniem była formacja i edukacja młodych kandydatów do kapłaństwa, których bardzo wielu przybywało do Rzymu, by wstąpić do zgromadzenia. W roku 1884 Lüthen powrócił z Niemiec do Rzymu i kontynuując pracę redaktora został prefektem kandydatów i magistrem nowicjatu. Stopniowo jak Zgromadzenie rozwijało się, a on sam był coraz bardziej potrzebny jako zaufany przedstawiciel Założyciela, mógł przekazywać swoje zadania innym.
 
Napisał wiele listów i instrukcji w imieniu Ojca Jordana, który polegał na jego osądzie. Aż do swojej śmierci 10 grudnia 1911 roku był najbliższym współpracownikiem i doradcą Jordana. Ksiądz Bonawentura Lüthen był uznawany przez wszystkich współbraci za mądrego i świętego człowieka, choć jego osobista dyscyplina zakonna była ciężka, to pozostało po nim wrażenie "dobroci i życzliwości." Jako pierwszy uczeń i "pióro" Założyciela dał istotny wkład w administrację i rozwój młodego zgromadzenia oraz wypełnianie jego zadania, by Zbawiciel był szerzej znany i kochany. Jego proces beatyfikacyjny został rozpoczęty w 1943 roku.

Ksiądz Otto Hopfenmüller

Pierwszy misjonarz salwatoriański
Image
Ksiądz Otto Hopfenmüller

Pierwszy misjonarz salwatoriański

Lorenz Hopfenmüller urodził się 29 maja 1844 w Weismain, Niemcy. 6 października 1866 roku w wieku dwudziestu dwóch lat został wyświęcony na kapłana w diecezji Bamberg. Po ukończeniu studiów doktoranckich na Uniwersytecie w Würzburgu, pracował w parafii Św. Marcina w Bambergu. W 1872 roku został redaktorem katolickiej gazety Bamberger Volksblatt. Jego zaangażowanie w apostolstwo prasy katolickiej spowodowało konflikt z władzami anty-katolickimi i kilkakrotne więzienie. W 1878 roku został przeniesiony do Reichmannsdorf, a następnie w 1882 roku do Seussling. W obu tych miastach walczył ze skrajnym ubóstwem, które napotykał.
 
Z Katolickim Towarzystwem Nauczania zetknął się za pośrednictwem ks. Bonaventury Lüthena, który umieszczał w jego gazecie reklamy Der Missionar. Po śmierci matki mógł wreszcie zrealizować swój plan dołączenia do wspólnoty zakonnej i wyjazdu na misje. W 1887 roku udał się do Rzymu i został członkiem Katolickiego Towarzystwa Nauczania, przyjmując imię zakonne Otto. Założyciel, Ojciec Franciszek Jordan, wkrótce powierzył mu zadanie formacji kandydatów, dla dobra Zgromadzenia posługiwał również swoimi umiejętnościami dziennikarskimi. W 1889 roku został wysłany wraz z dwudziestotrzyletnim księdzem Angelusem Münzloherem i braćmi Josephem Bachle i Marianusem Schummem do Assam w północno-wschodnich Indiach, gdzie został pierwszym przełożonym. W nowo założonej misji pracowali z wielkim zapałem i energią. Ksiądz Otto napisał katechizm w języku Khasi oraz życie Jezusa i Maryi, zaczął tłumaczyć Opowiadania Biblijne Schustera. W wyniku udaru cieplnego zachorował na zapalenie opon mózgowych i zmarł 21 sierpnia 1890 roku.
 
Ksiądz Otto Hopfenmüller był człowiekiem o wielu talentach i ogromnej energii, co było wielkim wsparciem dla nowo powstałego Towarzystwa, do którego dołączył. Sam pisał o tym tak: "wybrałem przyłączenie się do nowo utworzonego Katolickiego Towarzystwa Nauczania w Rzymie, ponieważ potrzebuje pracowników i ponieważ ma dobrego ducha, myślę, że będę mógł w nim przynosić owoce dla Królestwa Bożego."
 
Jest rzeczą pewną, że Ojciec Jordan nie podjąłby się otwarcia nowej misji w Assam bez pewności, że kierownictwo misji może powierzyć księdzu Otto. Założyciel wiedział, że może polegać na jego energii, głębokiej duchowości i szerokiemu doświadczeniu kapłańskiemu. Choć ksiądz Otto Hopfenmüller zmarł w młodym wieku czterdziestu sześciu lat nikt nie wątpi, że żył i wypełnił chrześcijańskie życie w pełni.

Wesprzyj apostolaty SDS

Zobacz, jak możesz to uczynić.

Subskrybuj nasz biuletyn

Otrzymuj okazjonalnie wiadomości.

Bł. Franciszek Jordan SDS

Founder

Myśli Założyciela

O Panie, pomóż mi, pokaż mi drogę! Bez Ciebie nic nie potrafię, od Ciebie spodziewam się wszystkiego. Tobie, Panie, zaufałem, nie doznam zawstydzenia się na wieki.

Wielcy Salwatorianie

SDS

Dom Generalny

Motherhouse

Curia Generalizia

Via della Conciliazione, 51
I - 00193 ROMA, ITALIA

Ufficio Roma, 47
Casella Postale 102
00193 ROMA, ITALIA

Policy:   PRIVACY || COOKIES
Polityka prywatności i plików cookie

Ta strona używa pliki cookie, które są niezbędne do jej funkcjonowania i wymagane do osiągnięcia jej celów.
Akceptując to, akceptujesz naszą politykę prywatności i używania plików cookie.