Generalat

Kapituła Generalna

Kapituła Generalna Towarzystwa, złożona z reprezentantów wszystkich jego jednostek administracyjnych na świecie, spotyka się co sześć lat i ma za zadanie wybór przełożonego generalnego i jego rady jak również ustalenie kierunku i priorytetów dla Generalatu. Kapituła generalna może wprowadzać zmiany do reguł Towarzystwa, podlegające zatwierdzeniu przez Stolicę Apostolską.

Generalat

Na czele Towarzystwa Boskiego Zbawiciela stoi Generalat wybierany na sześcioletnią kadencję przez Kapitułę Generalną. W jego skład wchodzi przełożony generalny i jego rada, którą tworzy wikariusz generalny oraz trzej konsultorzy.

Przełożony Generalny

Zgodnie z regułami Towarzystwa przełożony generalny pełni najwyższy urząd oraz posiada władzę nad wszystkimi prowincjami i innymi jednostkami administracyjnymi, domami i poszczególnymi salwatorianami. Generalat troszczy się o gorliwość w Towarzystwie, zgodną z jego duchem, oraz o jego międzynarodową jedność. Obowiązkiem Generalatu jest kierowanie i koordynacja działalności całego Towarzystwa zgodnie z regułami, umacnianie salwatorianów w wierności duchowi Założyciela oraz dopingowanie ich służby w naszej misji apostolskiej.

 

Obecny zarząd generalny SDS

Ks. Milton Zonta SDS
Ks. Milton Zonta SDSprzełożony generalny
z Prowincji Brazylijskiej
Ks. Joseph Rodrigues SDS
Ks. Joseph Rodrigues SDSkonsultor generalny
z Prowincji Amerykańskiej
Ks. Adam Teneta SDS
Ks. Adam Teneta SDSwikariusz generalny
z Prowincji Polskiej
Ks. Sunil Thomas SDS
Ks. Sunil Thomas SDSkonsultor generalny
z Wikariatu Misyjnego w Indiach
Ks. Ferdinand Lukoa SDS
Ks. Ferdinand Lukoa SDSkonsultor generalny
z Wiceprowincji Tanzanijskiej
Ks. Agustín Van Baelen SDS
Ks. Agustín Van Baelen SDSkonsultor generalny
- sekretarz generalny
z Wikariatu Wenezuelskiego

Ponadto Generalat jest bezpośrednio wspierany przez różne departamenty:

Sekretariat Generalny d/s Formacji – kierownik departamentu: Ks. Krzysztof Gasperowicz
Sekretariat Generalny d/s Finansów – kierownik departamentu: Ks. Scott Wallenfelsz
 • Księgowość i administracja: Mariangela Antonucci
Sekretariat Generalny d/s Postulacji – kierownik departamentu: Ks. Adam Teneta
Sekretariat Generalny d/s Prawnych – kierownik departamentu: Ks. Laurent Madiba
Sekretariat Generalny d/s Misji – kierownik departamentu: Br. Joby Philip
 • SOFIA – koordynator: Ks. Piet Cuijpers
Sekretariat Generalny d/s Komunikacji – kierownik departamentu: Ks. Agustín Van Baelen
 • Archiwum Generalny – archiwista generalny: Ks. Michael Overmann


Curia Generalizia della Società del Divin Salvatore
Via della Conciliazione, 51
I - 00193 ROMA, ITALY
Tel. +39 06 686 291

Przełożeni Generalni

Francis Jordan 1881-1915

Pancratius Pfeiffer 1915-1945

Facundus Peterek 1945-1947

Franz Emmenegger 1947-1953

Bonaventura Schweizer 1953-1965

Maurinus Rast 1965-1969

Donald Skwor 1969-1975

Gerard Rogowski 1975-1987

Malachy McBride 1987-1993

Karl Hoffmann 1993-1999

Andrzej Urbanski 1999-2013

Milton Zonta 2013-

Dom Generalny

Główna siedziba naszego Towarzystwa

Każde zgromadzenie zakonne posiada swój dom centralny. Nazywany jest domem macierzystym lub generalnym. Nasz dom generalny znajduje się w Rzymie, kilka kroków od Placu św. Piotra. Mieszka w nim przełożony generalny i jego rada. Mieści się tam również kaplica naszego Założyciela oraz archiwum Towarzystwa.

Nasza obecność w domu przy ulicy Via della Conciliazione 51 sięga czasów Założyciela, Ojca Franciszka Marii od Krzyża Jordana. Zgromadzenie zostało założone w 1881 roku przy Piazza Farnese 96, w domu tym w XIV wieku żyła św. Brygida Szwedzka. W ciągu roku O. Jordan ze względu na rosnącą liczbę kandydatów do zgromadzenia potrzebował większego budynku. 1 listopada 1882 wynajął pomieszczenia w pobliżu Bazyliki św. Piotra, w Palazzo Cesi, wówczas pod adresem Borgo Vecchio 165.

W roku 1894 ówczesny właściciel pałacu, Duca Francesco di Paola Negroni Caffarelli, rezerwujący do własnej dyspozycji tylko pierwsze piętro, tzw. piano nobile, zdecydował się sprzedać budynek, a Jordan skorzystał z okazji zakupu. Prawdopodobnie faktyczne przejęcie własności nastąpiło już jesienią 1894, choć umowa została podpisana 20 lipca 1895.

W latach 30-tych rząd włoski wybudował szeroki bulwar Via della Conciliazione, wiodący od rzeki Tybr prosto w otwarte ramiona kolumnady Placu św. Piotra. Dom generalny, który dotychczas znajdował się przy wąskiej uliczce, nagle zyskał nowy adres przy jednej z najważniejszych ulic Rzymu.

W roku 1956 zostało przeniesione do domu generalnego ciało Ojca Franciszka Marii od Krzyża Jordana z Tafers w Szwajcarii, gdzie zmarł w 1918 roku.

Budynek, w którym obecnie mieści się dom generalny Towarzystwa Boskiego Zbawiciela historycznie nosi nazwę Palazzo Cesi lub Palazzo Moroni. Nazwy te pochodzą od nazwisk jego byłych właścicieli. Budowę pałacu rozpoczął w latach 1517-1520 kardynał Francesco Armellini. Jego fundamenty kładziono niemal równocześnie z fundamentami obecnej bazyliki Świętego Piotra.

Około roku 1565 pałac nabył kardynał Pier Donato Cesi, od którego nosi on dzisiejszą nazwę. Pier Donato Cesi był w latach 1546-1566 biskupem Narni. Przeniósł się do Rzymu, gdzie z polecenia papieża pełnił różne funkcje dyplomatyczne. Mianowany w roku 1570 kardynałem, postanowił nabyty pałac gruntownie odrestaurować, powierzając te prace lombardzkiemu architektowi Martino Longhi il Vecchio. Efekt tych prac w większości jest widoczny do dzisiaj.

Po czasach kardynała Cesi, pałac zmieniał kilkakrotnie właścicieli. W XIX wieku byli nimi dwaj bracia Graziolini: Giovanni Battista i Giuseppe. Syn Giuseppe – Giulio, w roku 1862 sprzedał pałac hrabiemu Gustavo Candelori Moroniemu. Ten w roku 1875 przekazał go w spadku synowi Gustavo i wdowie Amallii Rosati Kinsky. W roku 1879 pałac nabył Duca Giuseppe Caffarelli Negroni, a trzy lata później otrzymał go w spadku jego syn Duca Francesco Di Paola Negroni Caffarelli, od którego nabył go Ojciec Franciszek Maria od Krzyża Jordan. Dom ten od lipca 1895 roku jest własnością i domem generalnym Towarzystwa Boskiego Zbawiciela.

Aż do lat trzydziestych XX wieku okolice domu macierzystego przy obecnej Via della Conciliazione wyglądały zupełnie inaczej. Kamienica mieściła się przy wąskiej ulicy Borgo Vecchio, wybudowanej na miejscu starożytnej drogi Via Cornelia, wiodącej od Tybru do Cyrku Nerona, który znajdował się u stóp Wzgórza Watykańskiego.

Pałac Cesi został zbudowany na planie kwadratu z wewnętrznym dziedzińcem. Od strony północnej znajduje się zachowana do dzisiaj renesansowa fasada zaprojektowana w XVI wieku przez Martino Longhi il Vecchio. Na początku XX wieku w czasie przebudowy dzielnicy Borgo zostało rozebrane zachodnie skrzydło Pałacu Cesi. Natomiast po stronie południowej, w latach 1944-1946, salwatorianie dobudowali nową część nazwaną „Casa Francesca”. Przez wiele lat mieszkali tam salwatoriańscy studenci przygotowujący się do kapłaństwa. Na początku XXI wieku Casa Francesca została całkowicie przekształcona i utworzono w niej hotel Residenza Palazzo Cesi.

We wnętrzu pałacu, które w ciągu stuleci podlegało zmianom, zachowało się wiele elementów świadczących o jego bogatej przeszłości. Do najlepiej zachowanych należą: zabytkowe sufity w salach na pierwszym piętrze (obecnie kaplica, biblioteka i rozmównica), oraz pochodzące z XVI wieku freski w tzw. Auli Króla Salomona, oraz inne freski autorstwa Nicola Martinelli i Tommaso Laureti.

Ulica oddzielająca nasz dom macierzysty od watykańskich budynków biurowych nosi nazwę Via Pancrazio Pfeiffer, upamiętniając drugiego przełożonego generalnego Towarzystwa, który podczas II wojny światowej w okupowanym Rzymie odegrał historyczną rolę jako pośrednik między Papieżem, a niemieckim dowództwem.

Autobusem ze stacji kolejowej Termini
Po opuszczeniu pociągu należy udać się do głównego wyjścia (USCITA). Naprzeciwko znajduje się dworzec autobusowy komunikacji miejskiej. Należy wsiąść do autobusu nr 40 (tzw. linia ekspresowa) i wysiąść na ostatnim przystanku, tj. Via della Traspontina, który jest jednocześnie pierwszym przystankiem po przekroczeniu mostu na Tybrze. Następnie należy wrócić się pieszo (ok. 30 metrów) i skręcić w prawo w Via della Conciliazione w kierunku Bazyliki św. Piotra. Dom macierzysty znajduje się pod numerem 51, pod koniec tej ulicy, po jej lewej stronie. Wejście główne stanowią duże zielone drzwi.

Można też wziąć autobus nr 64 i wysiąść na ulicy Lungotevere in Sassia (jest to również pierwszy przystanek po przejechaniu mostu na Tybrze). Następnie należy wrócić się ok. 100 metrów, skręcić w lewo w ulicę Via San Pio X i po ok. 70 metrach, przy drugiej sygnalizacji świetlnej, ponownie skręcić w lewo w Via della Conciliazione. Dom macierzysty znajduje się pod numerem 51, pod koniec tej ulicy, po jej lewej stronie. Wejście główne stanowią duże zielone drzwi.

Metrem ze stacji Roma Termini
Ze stacji kolejowej Termini można dojechać metrem linii "A". W tym celu należy zejść na pierwszy poziom i iść według znaków, które kierują do linii "A" (literka umieszczona jest na pomarańczowym tle. Następnie należy wybrać kierunek BATTISTINI i wysiąść na stacji Ottaviano - San Pietro. Wychodząc z metra należy skierować się na zachód w kierunku Placu św. Piotra wzdłuż ulicy Via Ottaviano. Idąc cały czas prosto przechodzi się przez plac Piazza Risorgimento, ulicę Via di Porta Angelica i dochodzi do kolumnady na Placu Św. Piotra. Należy iść wzdłuż kolumnady (mając ją po prawej stronie), a nastęnie skręcić w lewo, w szeroką ulicę Via della Conciliazione, która biegnie na wprost bazyliki. Dom macierzysty znajduje się pod numerem 51; jest to drugi budynek na tej ulicy po twojej prawej stronie. Wejście główne stanowią duże zielone drzwi.

Ze stacji kolejowo-autobusowej Roma Tiburtina
Aby ze stacji Tiburtina dojechać do Domu Generalnego należy udać się do metra "B" i pojechać w kierunku Stacji Termini. Na stacji Termini należy się przesiąść na linię "A" i kontynuować wariant podróży Metrem ze stacji Roma Termini.

Z lotniska Leonardo da Vinci - Fiumicino
Aby dojechać do domu macierzystego z lotniska Fiumicino należy udać się na stację kolejową, skąd co 30 minut kursuje pociąg bezpośredni (Ekspres Leonardo da Vinci) do stacji Termini. Przejazd zajmuje ok. pół godziny. Bilet za ekspres kosztuje 11 €. Następnie należy wybrać jeden ze sposobów opisanych powyżej.

Samochodem
Należy zjechać z autostrady kierując się na obwodnicę - GRANDE RACCORDO ANULARE. Następnie jechać w kierunku lotniska Fiumicino i zjazdu na ulicę Via Aurelia (od tego miejsca widoczne są znaki "Città del Vaticano", za którymi należy podążać). Po dojechaniu do plac PIAZZA SAN GIOVANNI BATTISTA DE LA SALLE trzeba skręcić w prawo i przejechać ok. 350 metrów ulicą CIRCONVALLAZIONE AURELIA i skręcić w lewo w ulicę VIA GREGORIO VII. Po przejechaniu ok. 2 km dotrzemy do tunelu (stamtąd już widać Bazylikę św. Piotra), a następnie do mostu Ponte Principe Amadeo Savoia Aosta. Należy przejechać nad Tybrem i zaraz za mostem skręcić w lewo. Na następnym skrzyżowaniu ponownie trzeba skręcić w lewo wjechać na most Ponte Vittorio Emanuele II. Po przejechaniu około 200 metrów należy skręcić w lewo w ulicę Via della Conciliazione (z widokiem na Bazylikę św. Piotra). Dom macierzysty znajduje się pod numerem 51, tj. pod koniec tej ulicy, po jej lewej stronie. Wejście główne stanowią duże zielone drzwi.

Bilety
Na autobus (również na linie ekspresowe)/metro/tramwaj/kolejkę podmiejską
Bilety te można kupić w każdym sklepiku Tabacchi, których jest mnóstwo w całym Rzymie (i w kilku punktach na Termini). Są one oznaczone dużą literą “T”. Bilet kosztuje 1,50 € i raz skasowany (czy to w kasowniku w autobusie czy przy wejściu do metra), jest ważny 75 minut. Można przesiadać się z pociągu do autobusu lub z autobusu do autobusu nie ograniczoną ilość razy, ale tylko w ciągu 75 minut od skasowania biletu.

Pociąg
Ekspres z Fumicino (lotnisko Leonardo da Vinci) do Dworca Termini: 11 €.


W przypadku jakichkolwiek problemów należy pytać o drogę na Plac św. Piotra (Piazza San Pietro).